JOKHAR TALL KO DARLAGDO KAHANI

 NAMASTE    

नमस्ते ,  म अदर्श चौधरि

 यो घतना आजभन्दा १२ बर्स पहिले  मसन्गै भयको घतना हो |

मलै सोच्दसोचे को थियन म आफ्नो स्कूल पर्दै गर्दा को हो |

एक दिन को कुरा हो | म बेलुका घर मा पर्दै गरे खना खै सकेर | रूम मा बस्दै गर्द कसैले बोलाएको जस्तै सोर सुनेको थिऍ |

मलाई लाग्यो कि तियो कसैको होल | पचि लगियो कि तियो मैले चिने साथी को पो होकि भनेर मैले झालबाट हेरे |

खै तेस्पछी के भयो राम्रो सँग केहि होसनै छैन । तर मलाई होस आउँदा भने म कलईयाको जाखोर पोखरी को नजिकै दाई हरुले ओरि परी घेरेर ओए के भए केटा किन पोखरी म आत्मा हत्य गर्न गए को , भनेर भनु भयो|

मत अनुयोल मा परे तर दाई हरु लाई केहि त थोरै थोरै त अन्डाज गरी सकेको थियो । म स्कुलमा पर्ने विद्यार्थी राती यसरी जाखोर पोखरी म राती तेतिकै त आउँदैन किन भने तेता प्राए राती जाद रक्सी खाएर सितल म बस्न आउने गर्थियो । त दाई हरुले मलाई तादै बाट  आएको देख्नु भयो र  चुप चप नियलेर हेर्दै गर्नु भए को रहेछ ।  म भने एक तक तोलाएर अचम्म तरिकाले एक तक हेर्दै पोखरिमा जादै गरेको र आदी ज्यान दुब्दै गरे पछी सबै दाई हरुले मलाई बोकेर बचौनु भए छ । 

 ।  म भने एक तक तोलाएर अचम्म तरिकाले एक तक हेर्दै पोखरिमा जादै गरेको र आदी ज्यान दुब्दै गरे पछी सबै दाई हरुले मलाई बोकेर बचौनु भए छ । यो कुरा तेही दिन घर मा सबै लाई थाहा पैयो मेरो आमा , बुवा दुबै चिन्तित हुनु भयो । तेस्पही धामी लाई देखाउदा मलाई भुत लगै दिए को रहे छ । तेस्पछी धामिलाई बिभिन्न झार्फुक गरेर भुत पन्छी सके पछी मात्र हाल अहिले केहि सन्चो भए को छ ।